เด็กน้อยในตัวคุณ...A Little Child in You

เด็กน้อยในตัวคุณ...A Little Child in You

Cr. https://pixabay.com/

    เมื่อวันเสาร์ที่ 9 มกราคม เป็นวันเด็กแห่งชาติ...เป็นวันที่เด็กๆ ทุกคนรอคอย..เป็นวันที่เด็กๆ ทุกคนตื่นเต้น...เป็นวันที่ผู้ใหญ่เกือบทั้งประเทศ ได้นำสิ่งที่ตื่นตาตื่นใจมาจัดเป็นกิจกรรม เพื่อสร้างความสนุกสนานให้กับเด็กๆ ที่ถือว่าเป็นกำลังของชาติในอนาคต.....ถือได้ว่า วันนี้น่าจะเป็นวันที่ทำให้เด็กๆ ทั้งประเทศมีความสุขมากที่สุดวันหนึ่งในชีวิตก็ว่าได้ ถึงแม้ว่าวันนี้ ตัวผมเอง (ผู้เขียน) จะไม่ใช่เด็กน้อย เหมือนในวันนั้นแล้ว...และอาจจะไม่รู้สึกตื่นเต้น หรือ ตื่นตาตื่นใจกับวันเด็กอีกต่อไป....แต่อย่างไรก็ตาม ไม่มากก็น้อย ความรู้สึกความทรงจำ ของความสุข สนุกสนาน ตื่นตาตื่นใจ ของบรรยากาศของวันเด็กในอดีต ก็ยังคงความรู้สึกสนุกสนาน และมีความสุข ในทุกครั้งที่นึกถึง

 

ยิ่งอายุมาก ดูเหมือนความเป็นเด็กจะลดลง

    เมื่อเรามีอายุมากขึ้น...ความรู้สึก และความคิดแบบเด็กๆ ของเราก็ค่อยๆ ลดลงไป......เนื่องจากยิ่งเรามีอายุมากขึ้น ความรับผิดชอบมากขึ้น...เรื่องราวปวดเศียรเวียนเกล้ามากขึ้น....ความเครียดมากขึ้น....จนบางครั้ง หรือ แทบจะตลอดเวลาทำให้ดูเหมือนว่า ความรู้สึกแบบเด็กๆ มันแทบจะหมดไปจากตัวเรา.... แต่ก็มีบางคน ยิ่งอายุมาก ก็ยิ่งทำตัวเหมือนเด็ก ....คนประเภทนี้ ก็มักจะถูกเพื่อนๆ ล้อว่า เป็น “เฒ่าทารก”

 

ความเป็นเด็กไม่หายไปไหน แต่เราซ่อนไว้ข้างในลึกๆ

    ในความเป็นจริงแล้ว ความเป็นเด็กๆ นั้นมิได้หายไปจากเราแม้แต่น้อย....เราลองสังเกตดูเรามักจะแสดงความเป็นเด็กออกมาเสมอๆ หากเรามีโอกาส ยกตัวอย่างเช่น ในช่วงวันเด็ก ที่ผ่านมา (9 มกราคม 2559) ผมเห็นเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่รู้จัก พากันไปโพสต์รูปตัวเอง ในสมัยเป็นเด็กน้อย ลงใน Facebook กันมากมาย หรือว่า เวลาเราเจอเพื่อนสมัยเด็กๆ หรือ สมัยเรียนๆ ไม่ว่าจะเรียนในระดับใด...เรามักจะพูดหรือเล่าเรื่องราวสมัยเด็กๆ และบางครั้งก็เผลอ หรือตั้งใจที่แสดงพฤติกรรมแบบเด็กๆ ในระหว่างที่เราอยู่กับเพื่อนๆ ที่มีประวัติศาสตร์ร่วมกัน... ถ้าหากไม่เชื่อก็ลองศึกษาดูพฤติกรรมของเรา หรือ แม้กระทั่งเพื่อนว่า ว่ามีพฤติกรรมแบบนั้นหรือไม่

 

ความเป็นเด็ก จำเป็นต่อการสร้างจินตนาการ....

    ในสมัยที่เราเป็นเด็กๆ เรามักจะมีจินตนาการ หรือ Imagination ที่ค่อนข้างไม่มีขีดจำกัด...จนบางครั้งผู้ใหญ่ก็ตามความคิดของเด็กไม่ทัน...อย่างไรก็ตามเมื่อเราเติบโตขึ้น พวกเราส่วนใหญ่ก็จะค่อยๆ หมดจินตนาการไป...จนบางครั้งจะคิดอะไร...ก็คิดไม่ค่อยออก...โดยเฉพาะพวกเราที่ต้องอยู่ในสังคมที่ถูกตีกรอบความคิดเป็นเวลานาน...จนทำให้ขาดความ Creative คือคิดอะไรออกมาแต่ละที มันถูกแข็งๆ ทื่อๆ เนื่องจากความเป็นเด็กถูกกักขังไว้ในห้วงลึกของจิตสำนึก....

 

ปลดปล่อยความเป็นเด็กของท่านออกมาบ้าง

    อัลเบริท์ ไอน์สไตน์ นักวิทยาศาสตร์ชื่อก้องโลก เจ้าของสูตร E = MC2 ถึงกับกล่าวคำพูดสะท้านโลกออกมาว่า “จินตนาการดีกว่าความรู้ (Imagination is better than knowledge)” คำพูดนี้อาจจะมีนัยว่า...บางครั้งทุกคนน่าจะต้องปลดปล่อยความเป็นเด็กออกมาบ้าง...เพราะความเป็นเด็กจะทำให้ท่านเกิดจินตนาการ จินตนาการจะทำให้เราคิดอะไรที่นอกกรอบ...กรอบที่เราถูกตีให้อยู่ในนั้นตลอดเวลา ว่าเราต้องคิดแบบนี้ ต้องคิดแบบนั้น...

 

ความเป็นเด็ก VS ความสุขในชีวิต

    ความเป็นเด็กนั้น ทำให้เรามองอะไรเป็นเรื่องง่าย...ดังนั้นทำให้เราสามารถหาความสุขได้แบบง่ายๆ...เราลองสังเกตเวลาเด็กๆ เล่นดูซิ....มีของเล่นง่ายๆ แต่ด้วยความเป็นเด็กจะสามารถจินตนาการให้ของเล่นง่ายๆ เป็นโลกอีกโลกหนึ่งก็ยังได้....แต่ยิ่งโต ยิ่งหาความสุขยากขึ้น...ซับซ้อนมากขึ้น...อาจจะเป็นไปได้ว่า โลกนี้วุ่นวาย สับสน เต็มไปด้วยปัญหา เนื่องจากคนส่วนใหญ่ละทิ้งความเป็นเด็ก หรือใช้ความเป็นเด็กน้อยลง....

 

    วันเด็กที่ผ่านมา เป็นวันที่เด็กๆ ทั้งประเทศ มีความสุขจากสิ่งที่ผู้ใหญ่อย่างเรา...มอบให้...แต่เราอย่าลืมดึงความเป็นเด็กของเราคืน หรือ A little Child in You กลับมาบ้างในบางโอกาส...ก็จะทำให้ชีวิตของเรามีความสุข...ขึ้นมาบ้างไม่มากก็น้อย ภายใต้สภาพความเครียดต่างๆ ที่เราทั้งหลายจะต้องเผชิญอยู่ในทุกวันนี้

 

    พบกันใหม่ฉบับหน้าครับ ติดตามอ่านบทความของผมย้อนหลังที่ได้ เว็บไซด์ www.strategic-man.com หรือ ที่ Facebook: www.facebook.com/strategicman ครับผม

พันเอก ด๊อกเตอร์ อรรถสิทธิ์ หัสถีธรรม หรือ เสธ.หนุ่ย (เตรียมทหารรุ่น 29) ปัจจุบัน เป็น ผู้อำนวยการฝ่ายนโยบาย และแผน สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) สำนักนายกรัฐมนตรี หรือ TPQI เชี่ยวชาญด้านการวางกลยุทธ์

ความคิดเห็น (0)